Güneşli Pazartesiler

8,37

( 3 kişi yorum yaptı )

Güneşli Pazartesiler

(Los Lunes al sol)

Sinema Filmi

2002

İspanya'nın liman kenti Vigo'da geçen bu hikâye, her gününü Pazar günüymüş gibi yaşayan, Pazartesi'lerini güneş altında geçiren insanları anlatıyor. Vigo uzun zaman önce tarıma sırt çevirmiş ve onun orantısızca büyümesine bununla beraber de göçmenler ve işçilerle dolmasına yol açan endüstrinin yaygınlaştığı bir şehre dönüşmüştür.
Düşlerini gerçekleştirememiş bir grup orta yaşlı arkadaş, işsizlikle mücadele etmenin umutsuzluğunun üstesinden gelmeye çalışmaktadırlar. Şehirin tersanesindeki, onlar için büyük önem taşıyan, işlerini kaybeden bu adamlar günlerini El Naval adlı bir barda geçirip hatıraları yadeder, felsefe yürütür ve şimdiki durumları hakkında dertleşirler. Huysuz Santa kendine acımayı reddedip bu duruma aldırmıyormuş gibi davranmaktadır. José karısının onu terk edeceğinden kor kmaktadır. En yaşlıları Amador'un başına gelmiş olan da budur, ama o herkesi karısının seyahatten bugün yarın döneceği konusunda ikna etmeye çalışır. Bu arada Lino ise iş bulma umudundan vazgeçmeyi reddeder, aslında yarı yaşındaki adaylara uygun olan işler için birbiri ardına görüşmelere gider… Küreselleşme çağında işsizliğin etkileri üzerine dokunaklı ve çoğu kez buruk bir komikliğe sahip bir dram, ses getiren bir dayanışma çağrısı, aynı zamanda da kapitalizm ve aşırılıklarına dair bir amentü olan yürekli ve zeki bir film. Güneşli Pazartesiler aldığı ulusal ve uluslararası ödüllerin yanısıra İspanya'nın bu yılki Yabancı Dilde En İyi Film Oscar Adayı seçildi.

Künye

Yönetmen Fernando León De Aranoa
Senaryo ,
Müzik Nacho Canut
Görüntü Yönetmeni Alfredo F. Mayo
Vizyona Giriş Tarihi 14 Kasım 2003
Süre 113 dk
Tür Dram
Ülke Ispanya Fransa Italya
Etiketler Bar, Bar Sahnesi, İntihar, İşsizlik, Süpermarket Daha Fazlası

Firmalar

Chantier (Dağıtımcı)

Son Yorumlar (3)

afarikan avatar afarikan 01 Haziran 2010 14:18:06

7

İnsanları birlik olmaya çağıran işsizliğin bıraktığı etki üzerine bir grup orta yaş insanının durumunu anlatan hoş bir film. Sanırım biraz uzun. Ancak sanıyorum bu filmden etkilenmek için biraz bu insanların gözünden hayata bakabilmeli. Şu diyolog is e beni oldukça güldürmüştü: Bizim Tanrıya inanıp inanmamamız önemli değil önemli olan onun bize inanıp inanmadığı. Şayet o bize inanmıyorsa o zaman B.ku yedik :)

hüdayfa avatar hüdayfa 11 Ekim 2008 18:43:10

8

Karaoke barda hep beraber Volare'yi (ispanyolca) söylerken, babasının eski iş arkadaşı(Santa)nın eline çaktırmadan dokunan yetişkin kız başta olmak üzere, hepsi pek mutlular. Jose bile.. Stadyumun dışından futbol maçı izledikleri sahnede de insan ken dini İnönü stadının (eski) beleş tepesinde gibi hissediyor. Akdeniz insanı işte.

jeniferdeniz avatar jeniferdeniz 23 Haziran 2008 14:31:06

hikayede yer alan kişilerin hemen hemen hepsi işsiz işi olanlar ise zorlu işlerde üç kuruş paraya talip... bu filmden aldığım geçim sıkıntısı işsizlik hayaller ve en önemlisi hayatın zorluğu çok da içten ve doğal yansıtılmış herkeze islemesini önerir im.. hayata toz pembe bakan ve insanları histerikleştiren saçma yalancı filmleri deilde bu tür filmleri izlerseniz sizler için daha yararlı olacak....

Yandex.Metrica